Осень — это не время для грусти, а самый настоящий сезон творчества и волшебства! Особенно когда рядом с тобой такие талантливые художники, как наши воспитанники.
 Сегодня в старшей группе «Умка» прошёл невероятно уютный и красочный день — посвятили его созданию осеннего пейзажа. Вместо привычных кисточек в ход пошли настоящие сокровища, которые собрали на участке детского сада, — гладкие берёзовые и кленовые резные  листья. Наш стол превратился в мастерскую юного натуралиста, а воздух наполнился запахом гуаши и опавшей листвы. Процесс был похож на магию. Сначала ребята превратились в настоящих исследователей, разглядывая прожилки на каждом листочке. Кленовые — мощные и фактурные, берёзовые — тонкие и изящные. Затем началось самое интересное. Вооружились кисточками, но не для того, чтобы рисовать, а чтобы щедро наносить на наши природные «штампы» яркие, сочные краски: оранжевую, багряную, жёлтую и золотую. А потом —  «оттиск (примыкание) листьями»— листочек краской ложится вниз на бумагу. Клиновые листья превратились в могучие кроны деревьев, а из множества берёзовых отпечатков сложилась целая золотая роща. Когда все работы были готовы, перед нами лежал настоящий, огромный, пёстрый лесной ковёр, который соткали маленькие детские ручки. Каждая работа была уникальной, но вместе они создавали невероятную картину уходящей красоты. Такие занятия — это не просто рисование. Это способ замедлиться, почувствовать природу, изучить её фактуру и цвета. Дети не только развивают мелкую моторику и чувство прекрасного, но и учатся видеть искусство в самых простых вещах.
А вы сохраняете осенние листья?
Көз-моңсулык өчен вакыт түгел, ә чын иҗат һәм Тылсым сезоны! Бигрәк тә синең яныңда безнең тәрбияләнүчеләр кебек талантлы рәссамнар булганда.
 Бүген " Умка «өлкән төркемендә искиткеч матур һәм матур көн узды — аны көзге пейзаж булдыруга багышладылар. Күнеккән чуклар урынына балалар бакчасы участогында җыелган чын хәзинәләр — шома каен һәм өрәңге яфраклары эшкә җигелде. Безнең өстәл яшь натуралистның остаханәсенә әверелде, ә һава гуаши һәм коелган яфрак исе белән тулды. Процесс тылсымга охшаган иде. Башта балалар, һәр биттәге тамырларны карап, чын тикшеренүчеләргә әверелделәр. Өрәңгелеләр-куәтле һәм фактурлы, каеннар — нечкә һәм нәфис. Аннары иң кызыгы башланды. Чуклар белән коралланганнар, ләкин рәсем ясау өчен түгел, ә безнең табигый «штампларыбызга» ачык, сусыл буяулар-кызгылт-сары, алсу, сары һәм алтынны юмарт итеп салу өчен. Ә аннары—» яфраклар белән эз (тоташу) " - яфрак буяу белән аска таба кәгазьгә ята. Чөй яфраклары куәтле агач ябалдашларына әверелгән, ә каен эзләреннән бөтен бер алтын роәмәлек барлыкка килгән. Барлык эшләр әзер булганда, безнең алда чын, зур, чуар урман келәме ята иде, аны кечкенә балалар куллары үрә иде. Һәрбер эш уникаль иде, ләкин алар бергәләп үтеп баручы матурлыкның акылга сыймаслык картинасын тудырдылар. Мондый дәресләр-рәсем ясау гына түгел. Бу акрынаю, табигатьне тою, аның фактурасын һәм төсләрен өйрәнү ысулы. Балалар вак моториканы һәм гүзәллек хисен үстереп кенә калмыйча, сәнгатьне иң гади әйберләрдә күрергә дә өйрәнәләр.
Ә сез көзге яфракларны саклыйсызмы?