Носить на одежде светоотражающие элементы — это необходимость нынешнего времени, ведь транспорта на дорогах стало во много раз больше, а заметить в темное время суток пешехода на дороге водителю практически невозможно.

Многие водители сталкивались с ситуацией, когда на тёмной дороге люди появляются из «ниоткуда». Даже если ехать очень аккуратно, не превышая разрешённую скорость, можно причинить вред человеку, ведь машина и на скорости 20 км/ч остаётся железом.

Даже на расстоянии нескольких десятков метров небольшой световозвращающий элемент обозначит присутствие человека.

Киемдә яктылыкны кире кайтаручы элементларны киеп йөртү-хәзерге вакыт кирәклеге, чөнки юлларда транспорт күп тапкырга артты, ә караңгы вакытта юлда җәяүлене күреп булмый диярлек.  Хәтта рөхсәт ителгән тизлекне арттырмыйча барганда да кешегә зыян китерергә мөмкин, чөнки машина 20 км/сәг тизлек белән тимер булып кала. Хәтта берничә дистә метр арада да кечкенә генә яктылык кайтаручы элемент кеше булуын билгеләячәк.

В рамках месячника родных языков, сегодня в школе №6  учащиеся 6 класса посетили школьную музейную экспозицию.  Там для них устроили выставку под названием «Бабушкин сундук». Детям были показаны вещи, которые обычно хранили в своих сундуках наши бабушки. Это и вышитые полотенца, тканое полотенца, вышитые платочки. Некоторым вышитым полотенцам уже более 150 лет.  Несмотря на это, они все еще такие же красочные и красивые. Так же в сундуках хранили праздничные платья, калфаки, тюбитейки. Неотъемлемой частью было то, что в сундуках хранили мыло. Дети долго не могли разгадать, почему же оно там хранилось. Оказывается мыло считалось таким дорогим удовольствием, что не каждый мог его себе позволить.

Так же дети посмотрели лапти, которые обычно носили крестьяне и ичиги (татарские национальные сапоги, вышитые национальными узорами), которые могли себе позволить люди более высокого сословия.

Туган телләр айлыгы кысаларында, бүген 6 нчы мәктәптә 6 нчы сыйныф укучылары мәктәп музей экспозициясендә булдылар. Анда алар өчен «Әбиемнең  сандыгы»дип исемләнгән күргәзмә оештырылды. Балаларга әбиләребезнең сандыкларында сакланган әйберләр күрсәтелде. Бу чиккән сөлгеләр  дә, тукылган  сөлгеләр, чигүле яулыклар да. Кайбер чигелгән сөлгеләргә инде 150 елдан артык.  Шуңа карамастан алар үзләренең гүзәллеген югалтмаган. Шулай ук сандыкта  бәйрәм күлмәкләре, калфаклар, түбәтәйләр саклаганнар. Сандыкларда  шулай ук  исле сабын саклау гадәте булган . Балалар бик озак баш ваттылар:, ни өчен ул анда саклана соң? Элек исле сабынны ботен кеше дә үзендә булдыра алмаган.

Шулай ук балалар, гадәттә крестьяннар киеп йөргән чабаталарны карадылар һәм  татар халкының милли бизәкләр белән бизәлгән читекләрен карап хозурландылар.

10 февраля 2021 года в спорт комплексе Единая Россия состоялся I этап Зимнего фестиваля Всероссийского физкультурно-спортивного комплекса ГТО, в котором приняли участие трое спортсменов нашей школы:
Громов Егор
Талыпов Аяз
Долгов Арсений.

2021 елның 10 февралендә "Бердәм Россия" спорт комплексында ГТО Бөтенроссия физкультура-спорт комплексы фестиваленең I этабы узды. Анда безнең мәктәпнең өч спортчысы катнашты:
Громов Егор
Талыпов Аяз
Долгов  Арсений.

Родной язык. Это слово дорогое каждому! Ведь язык-источник жизни, источник знаний.Мы, прежде всего, через родной язык чувствуем, что родной дом, родное село, родная страна нам дороги. Мы слышим на родном языке наши сказки, которые научили нас мечтать, загадки и пословицы, которые научили нас быть красноязычными, песни, которые сделали нас мелодичными и чувственными. Сегодня с учениками на уроке мы читали стихотворения, слушали и пели народные песни. Хочется верить, что услышанные сегодня на уроке стихи и песни еще больше укрепят любовь учащихся к родному языку.

Туган тел. Бу сүз һәркем өчен кадерле, газиз! Чөнки тел-тормыш чыганагы, белем чишмәсе.Туган йортыбызның, туган авылыбызның, туган илебезнең кадерле булуын без иң элек туган тел аша тоябыз. Безне хыялланырга өйрәткән әкиятләребезне, тапкыр, җор телле булырга өйрәткән табышмак һәм мәкальләребезне, моңлы һәм хисле иткән җырларыбызны туган тел аша ишетәбез.Бүген дәрестә тыңлаган шигырьләр, җырлар укучыларда туган телгә булган мәхәббәтләрен тагын да арттырыр дип ышанасы килә.

Просмотр мультфильмов, сказок, пожалуй, одно из самых любимых детьми досуговых мероприятий. Этот вид искусства хорошо знаком всем, от младенцев до взрослых. Дома за телевизором или хожу в кинотеатры? Трудно представить жизнь детей без него. Сегодня в продолжение темы урока с учениками 4 класса мы решили посмотреть мультфильм «Котенок по имени Гав”.Мультфильм на татарском языке очень понравился учащимся и вызвал у них интерес.

Мультфильмнар, әкиятләр карау балалар тарафыннан иң яратып кабул ителгән ял итү чараларының берседер мөгаен. Бу төрдәге сәнгать кече яшьтәге сабыйдан алып олы кешеләргә кадәр бик яхшы таныш. Өйдә телевизор артында карыйсыңмы әллә кинотеатрларга барып карыйсыңмы? Балаларның яшәешен аннан башка күз алдына китерүе дә кыен. Бездә бүген 4 нче сыйныф укучылары белән дәрес темабызны дәвам итеп «Гав исемле мәче баласы”турында мультфильмын карарга булдык.Татар телендә карау укучыларга бик ошады һәм аларда кызыксыну уятты.

Национальный костюм – это не просто одежда, это культура и история народа, его традиции и образ жизни. Он, как яркий «индикатор» национальной принадлежности, помогает сохранить культурно-духовное наследие прошлого.

8.02 в музее кабинета родного языка и литературы с учащимися 10А класса Шибаева Р.Р. провела беседу на тему: «Татарский национальный костюм – отражение культуры народа». На уроках ребята познакомились с особенностями национальных костюмов татарского народа, с его самобытностью и неповторимостью, вспомнили виды орнаментов, характерные для татарского национального костюма.

Учащиеся подготовили сообщения о верхней одежде, делились своими наблюдениями о национальных костюмах своих бабушек и дедушек.

В течение урока школьники узнали много нового о культуре, быте народа. Ребята пришли к выводу, что важно сохранять национальный костюм, как дань уважения к наследию и признание любви к малой родине.

Милли костюм-ул кием генә түгел, ул халык мәдәнияте һәм тарихы, аның традицияләре һәм яшәү рәвеше. Ул, милли үзенчәлекнең ачык «индикаторы» буларак, үткәннең мәдәни-рухи мирасын саклап калырга ярдәм итә.

8 февраль көнне Туган тел һәм әдәбияты кабинеты музеенда Шибаева Р.Р. белән 10А сыйныф укучылары «Татар милли костюмы – халык мәдәниятенең чагылышы»дигән темага әңгәмә үткәрде. Дәресләрдә балалар татар халкының милли киемнәренең үзенчәлекләре, аның үзенчәлеге һәм кабатланмаслыгы белән таныштылар, татар милли киеме өчен хас булган орнамент төрләрен искә төшерделәр.

Укучылар югары кием турында хәбәрләр әзерләделәр, әби-бабаларының милли костюмнары турында үз күзәтүләре белән уртаклаштылар.

Дәрес барышында укучылар халыкның мәдәнияте, көнкүреше турында күп яңалыклар белделәр. Балалар милли костюмны саклау, мираска хөрмәт күрсәтү һәм кече Ватанга мәхәббәт хөрмәт итү кебек мөһим дигән нәтиҗәгә килделәр.

Национальный костюм для любого народа – это воплощение всех его особенностей, культуры и традиций. Каждая нация может похвастаться особенной одеждой, которая хранит в себе частичку истории.

 Для учащихся 9 классов нашей школы был проведен урок - беседа “бабушкин сундук”. На нем была представлена презентация о костюмах народов Поволжья. Позже была проведена беседа прошлого и позволяет сохранять национальную идентичность.

Национальные костюмы мира настолько же разнообразные и непохожие друг на друга, как и сами люди, населяющие территории разных стран. Сейчас традиционные костюмы надевают только по особым случаям, а отдельные их элементы используют при создании современных нарядов для женщин и мужчин. Такое отношение к национальной одежде позволяет сохранить чувство принадлежности к определенной культуре и память о богатом прошлом своей страны.

Теләсә кайсы халык өчен милли костюм – аның барлык үзенчәлекләрен, мәдәниятен һәм гореф-гадәтләрен гәүдәләндерү. Һәр милләт үз эченә үткәненең бер өлешен саклый һәм милли үзенчәлекне сакларга мөмкинлек бирә торган  кием белән мактана ала.

Мәктәбебезнең 9 сыйныф укучылары өчен “Әбием сандыгы” дип исемләнгән  дәрес- әңгәмә үткәрелде. Анда Идел буе халыклары костюмнары турында презентация каралды. Соңрак әңгәмә үткәрелде. Дөньяның милли костюмнары төрле һәм төрле илләрдә яшәүче кешеләр кебек үк бер-берсенә охшамаган.  Хәзер традицион костюмнарны аерым очракларда  гына кияләр, ә аларның аерым элементларын хатын-кызлар һәм ир-атлар өчен заманча киемнәр ясаганда кулланалар. Милли кием-салымга мондый караш билгеле бер мәдәнияткә һәм үз иленең бай үткәне турында истәлек саклап калырга мөмкинлек бирә.

Татарлардан рухи мирас белән бергә матди мәдәният өлкәсенә караган мирас та калган. Борынгы милли кием - чын мәгънәсендә халыкның күңел көзгесе. Бүгенге максатыбыз-укучыларыбызны милли җәүһәрләребез һәм аларның тарихы белән таныштыру иде. Укучылар белән татар милли киемнәренең үзләренә генә хас булган билгеләрен ачыкладык, орнаментларның  үзенчәлеге турында сөйләштек.

Вместе с духовным наследием от татар осталось и наследие, относящееся к сфере материальной культуры. Старинный национальный костюм - настоящее зеркало души народа. Сегодня наша цель-познакомить наших читателей с национальными сокровищами и их историей. Вместе с учащимися мы выявили характерные для татарских национальных костюмов черты, обсудили особенности орнаментов.

В нашем народе, в семье чаепитие – это не просто еда, это некий обычай.Чай – это часть семейного тепла. Без чаепития невозможно представить, что семья, родственники, друзья собираются у стола, поэтому чай – это основная часть жизни семьи, семьи.
Во время чаепития человек раскрывается, сближается с другими. Если ты не садишься пить чай, когда приходишь в гости, то смысл этой встречи теряется.
Вот и мы сегодня собрались с учениками 3 класса на чаепитие.Мы познакомились с татарскими блюдами, jс удовольствием пообщались.

Безнең халыкта, гаиләдә чәй эчү – ул ризык кына түгел, ул – ниндидер бер гореф-гадәт һәм йола.Чәй – ул гаилә җылылыгының бер өлеше. Чәй эчүсез гаилә, туганнар, дусларның өстәл янына җыелуларын күз алдына китерергә мөмкин түгел, шуңа күрә чәй – ул гаиләнең, гаилә тормышының төп өлеше. 

Чәй эчү вакытында кеше ачыла, башкалар белән якыная. Әгәр дә син кунакка килгәч чәй эчәргә утырмыйсың икән, бу очрашуның мәгънәсе юкка чыга. 

Менә без дә буген 3 нче сыйныф укучылары белән чәй табынына җыелдык.Татар халкынын тәмле ризыклары белән таныштык, рәхәтләнеп сөйләшеп,аралашып утырдык.

7Б сыйныфында «Әйдәгез Пушкинны укыйк" дигән темага сыйныф сәгате узды. Сыйныф сәгате сыйныф җитәкчесе Шибаева Р.Р. чыгышы белән башланып китте. “Мөгаен, бу исемне белмәгән кешене табу авырдыр. Пушкин безнең тормышка балачакта керә һәм ахыргача безнең белән кала", дип башлады ул чыгышын. Чыгыштан соң шигъри юллар яңгырады. Һәрвакыттагыча, укучылар артистларча Пушкинның яраткан шигырьләрен укыдылар. Сыйныф сәгате ахырында А.С. Пушкинның биографиясе һәм иҗаты буенча викторина үткәрелде.

7Б классе состоялся классный час «Давайте читать Пушкина». Начался классный час с выступления классного руководителя Шибаевой Р.Р. «Александр Сергеевич Пушкин. Наверное, трудно найти человека, который не знал бы этого имени. Пушкин входит в нашу жизнь в детстве и остается с нами до конца». После выступления зазвучали поэтические строки. Учащиеся как всегда артистично читали свои любимые стихи Пушкина. В конце классного часа провели викторину по биографии и творчеству А.С. Пушкина.