Бүген Бөре чишмәсе буена экскурсиягә җыендык. Кирәк – яракларны алдык та, авылыбыз буйлап урман буендагы Бөре чишмәсенә юл тоттык. Нинди матур җир. Бик арып менгәннән соң,бер утырып хәл алганнан соң, апалар белән тамак ялгап алу ягын кайгырттык . Учак ягып, коймак пешерергә уйладык без. И – и – и, шундый кызык икән ул күмер өстендә, табада коймак пешерү. Апалар берсеннән – берсе оста. Минут эчендә коймакларны майлы табада сикертеп, пешереп тә алдылар.Ул арада чәй дә кайнап чыкты.  Без дә тик тормадык, алар пешергәндә телләребезне ялый – ялый арып беттек, кайчан ашарбыз икән дип түземсезләнеп көттек. Һәм кинәт бөтен бала тынып калды, барысы да телләрен йоттылар ахры, чөнки коймак шундый тәмле булган. Туйганчы сыйландык майлы коймак белән.