Әни! Әни дип бала телен ача, аңа барлык кайгыларын, шатлыкларын, булган хисләрен ачып бирә. Әниләр үз чиратында  миһербанлы булырга, дөньядагы матурлыкны күрә белергә һәм бик күп төрле кул эшләренә өйрәтәләр. Әнисе булган бала – бәхетле бала. Менә безнең балалар бакчасында да әниләр көненә багышлап  “Әниемнең уңган куллары” – дигән темага кул эшләре күргәзмәсе үтте.  Барлык әни дә теләп катнашты. Катнашмаслык та тугел бит, кечкенә генә кулларына  тотып: чәчәк дисеңме, рәсем дисеңме, минем әнием ясады дип, горурлана – горурлана сөйләүләрен күрү  үзе бер бәхет бит  ул. Әниләр ярдәме белән без балаларда бер – береңә карата соклану, горурлану хисләре уяттык.