Белем − яктылык, тормышыбыз яхшырак һәм баерак (матди һәм бигрәк тә рухи яктан) булсын өчен, безнең яшәеш юлыбызны гел яктыртып торучы нур ул.
Безнең халкыбыз белемле кешегә зур бәя биргән, олылаган, хөрмәтләгән. Бу турыда халыкның күпсанлы мәкаль-әйтемнәре дә сөйли. "Белемсез − берне, белемле меңне егар", "Белгәнгә − якты, белмәгәнгә караңгы", "Белем − бәхет ачкычы, дәрәҗәнең баскычы", "Белемнән зур хәзинә юк" ише мәкальләр халкыбызның белемгә булган карашын күрсәтәләр. Бу мәкальләр бүген генә тумаганнар. Димәк, кешеләр борынгы заманнарда ук белем алуның кешелек язмышында тоткан олы ролен аңлаганнар.

    Белемле булыр өчен мәктәптә тырышып укырга кирәк. Чөнки чыгарылыш сыйныф укучыларын киләчәктә зур сынаулар көтә. Бердәм дәүләт имтиханнарын тапшыру көннәре дә якынлаша. Укучыларыбыз каникул көннәрендә төрле имтихан фәннәреннән консультацияләргә йөрделәр. Аларга киләчәктә уңышлар теләп калабыз.